Je verwachtingen en de realiteit
Veel ouders maken zich zorgen als hun volwassen kind niet doet wat zij hopen.
Misschien droomde je ervan dat je dochter zou gaan studeren, maar stopt zij met haar opleiding. Of je zoon heeft moeite met het vinden van werk, terwijl je dacht dat hij snel op eigen benen zou staan. Deze verschillen tussen verwachting en werkelijkheid kunnen verdrietig en verwarrend zijn. Het is normaal om je dan teleurgesteld te voelen, maar soms ligt de oorzaak in de wens dat je kind gelukkig wordt op een bepaalde manier. Bedenk dat ieder mens zijn eigen pad loopt en andere keuzes maakt. Iedereen ontwikkelt zich op zijn eigen tempo en soms komen mooie veranderingen later.
De druk voor ouders en kinderen
Veel ouders voelen druk, vooral door vrienden of familie. Je hoort verhalen over kinderen die succesvol zijn en krijgt het idee dat jouw kind moet mee komen. Dat kan pijn doen als jouw zoon of dochter een andere weg kiest. Het is makkelijk jezelf of je kind te vergelijken met anderen. Daar word je vaak alleen maar verdrietiger van. Ook jouw kind zal de druk voelen of zich zorgen maken dat hij of zij niet aan de verwachtingen voldoet.
Een goede band krijgt ruimte wanneer je jouw kind accepteert zoals hij of zij is, niet alleen om wat hij of zij doet of bereikt.
Omgaan met je eigen emoties en gedachten
Schaamte, verdriet, boosheid of teleurstelling zijn normale gevoelens als je anders had gehoopt op het leven van je volwassen kind.
Het helpt als je deze emoties toelaat, zonder jezelf daarvoor te straffen.
Probeer te praten over je gevoel met iemand die je vertrouwt.
Schrijf eventueel je gedachten op.
Vaak zorgt openheid voor meer rust en minder scherpe gevoelens.
Blijf herinneren dat je als ouder niet alles onder controle hebt. Je kind maakt zijn of haar eigen keuzes, met vallen en opstaan. Juist door begripvol te blijven, kun je samen meer bereiken dan vanuit boosheid of verwijt.
Bouwen aan een goede relatie met je volwassen kind
Een fijne relatie met je kind is belangrijk, ook als je niet altijd trots bent op zijn of haar keuzes.
Probeer samen in gesprek te blijven en vragen te stellen over zijn of haar leven, zonder meteen te oordelen. Vertel dat je er bent, wat er ook gebeurt. Geef ruimte voor fouten en leer om te luisteren, zelfs als je het niet eens bent.
Soms helpt het om terug te denken aan de dingen die je waardeert in je kind, los van succes of prestaties. Ieder kind heeft mooie kanten, misschien zijn die anders dan je dacht, maar ze zijn er wel. Het maakt het contact warmer als je daar aandacht aan geeft.
Praktische tips voor moeilijke momenten
Wanneer het contact met je volwassen kind lastig is, kun je kleine stappen zetten. Blijf een uitnodigende houding houden, stuur bijvoorbeeld af en toe een berichtje.
Geef complimenten over wat wel goed gaat.
Vermijd kritiek of verwijten als je samen praat.
Als je merkt dat het gesprek niet lukt, zoek hulp bij een praatgroep voor ouders of praat met een professional. Je bent niet de enige met deze gevoelens. Samen leren omgaan met teleurstelling kan zorgen voor minder spanning en meer verbinding.
Meest gestelde vragen over teleurgesteld zijn in je volwassen kind
- Wat kan ik doen als ik steeds boos word op mijn volwassen kind?
Het helpt om even afstand te nemen als je boos bent op je volwassen kind. Spreek pas na een tijdje je gevoel uit, en probeer te zeggen wat je voelt zonder te verwijten. Zo blijft het gesprek rustig.
- Is het goed om mijn teleurstelling met mijn kind te delen?
Het delen van teleurstelling kan heel spannend zijn. Kies het juiste moment en wees eerlijk maar vriendelijk. Zorg dat je niet alleen je gevoel uit, maar ook blijft luisteren naar het verhaal van je kind.
- Wat als mijn volwassen kind geen contact meer wil?
Wanneer je volwassen kind geen contact wil, is dat heel pijnlijk. Geef je kind de ruimte om zelf het moment voor contact te kiezen. Stuur af en toe een vriendelijk berichtje, zodat je kind weet dat je openstaat voor contact.
- Hoe kan ik het contact met mijn kind verbeteren?
Voor een beter contact met je volwassen kind is het goed om open vragen te stellen en te luisteren. Geef waardering voor de kleine dingen. Zo voelt je kind zich sneller gezien en gehoord.
