‘Slaapt hij al door?’ Als ouder van een baby krijg je die vraag zo vaak dat je er moe van wordt. Letterlijk. Veel ouders worstelen in stilte met gebroken nachten, terwijl ze van alle kanten adviezen krijgen die elkaar tegenspreken. In een artikel op het magazine van Studio Nesting zet IMH-specialist Suzan Jenniskens op een rij wat er biologisch gezien gebeurt als je baby ineens weer slecht slaapt.
Eerst de feiten
Het artikel begint met een geruststelling. Een pasgeboren baby kan nog niet door slapen; daar is hij neurologisch, lichamelijk en mentaal nog niet klaar voor. Pas vanaf ongeveer zes maanden kun je je kind rustig gaan begeleiden in het leren slapen. Hoe een baby slaapt, heeft bovendien meer te maken met zijn temperament dan met jouw opvoedstijl. Een slechte slaper is dus geen bewijs dat je iets fout doet.
Ook de term doorslapen verdient uitleg. Iedereen wordt ’s nachts een paar keer kort wakker, volwassenen ook. Het verschil is dat wij geleerd hebben om meteen weer verder te slapen. Doorslapen betekent dat je kind die korte, wakkere momenten zelf leert overbruggen. Een beetje pruttelen of draaien hoort daar gewoon bij.
Waarom regressie eigenlijk progressie is
Regressie betekent achteruitgang. Toch is een slaapregressie volgens het artikel meestal het teken van een flinke ontwikkelingssprong. Twee dingen spelen daarbij een rol:
- Een nieuwe slaapstructuur: rond vier maanden verandert de slaap van je baby blijvend. In plaats van twee slaapfasen krijgt hij er vier, net als volwassenen. Ongeveer elke 45 minuten wisselt hij van diepe naar lichte slaap, en die overgang moet hij nog leren kennen.
- Grote motorische mijlpalen: leert je kind omrollen, kruipen of staan, dan oefent zijn brein dat ’s nachts gewoon door. Hij wordt wakker omdat zijn lijf wil bewegen of zijn hoofd te veel aan staat.
Huilen tijdens zo’n periode is dan ook geen manipulatie. Het is een vraag om co-regulatie: je kind heeft jouw rustige aanwezigheid nodig om weer tot rust te komen.
Slaapassociaties
Het artikel legt ook uit hoe slaapassociaties ontstaan. Valt je baby in slaap in jouw armen of aan de borst, dan zoekt hij die geborgenheid weer op als hij na een slaapcyclus kort wakker wordt. Over het ouderwetse advies om een baby urenlang alleen te laten huilen is Suzan duidelijk: dat raadt ze af, omdat het stresssysteem van een baby daar overbelast door raakt.
Verder lees je waarom het verstandig is om eerst medische oorzaken zoals reflux of krampjes uit te sluiten, en waarom mildheid voor jezelf in deze fase net zo belangrijk is als geduld met je kind.
Lees verder op Studio Nesting: Slaapregressie of slaapprogressie? Overleef de gebroken nachten.



